شعر و ادبیات فارسی

تقدیم به همه ی کارگران عزیز و زحمت کش

شنیدم کارفرمایی نظر کرد

ز روی کبر و نخوت کارگر را

که بس کوتاه دانست آن نظر را

چو مزد رنج بخشی رنج بر را

نبینم روی کبر گنج ور را

چه منت داشت باید یکدگر را

مَنَت تاب روان نور بصر را

چو گل بالای سر دارم پدر را

که بیند زور بازوی پسر را

بگیری با دو دست خود کمر را

که بی منت از آن چینم ثمر را

خورم یا کام دل خون جگر ر ا

کجا باقی است جا عجب و بطر را؟

ستانم از تو پاداش هنر را

گهر دادی و پس دادم گهر را

چه کبر است این خداوندان زر را؟

چو محتاجند مردم یکدگر را

شعر از ایرج میرزا